1882′de Ä°stanbul’da doÄŸdu. 9 Ocak 1964′te Ä°stanbul’da yaÅŸamını yitirdi. 1901′de Ãœsküdar Amerikan Kız Koleji’nde mezun oldu. Öğretmenleri arasında Rıza Tevfik Bölükbaşı ile sonradan evlendiÄŸi ve ilk kocası olan Salih Zeki de vardı. Ä°lk yazıları “Halide Salih” takma adıyla Tanin gazetesinde yayınlandı. Balkan Savaşı yıllarında hastanelerde çalıştı. Gerek bu çalışmaları, gerekse müfettiÅŸliÄŸi sırasında Ä°stanbul semtlerini dolaÅŸması, ona çeÅŸitli kesimlerden insanları tanıma fırsatını verdi. Gericilerin tepkisinden çekindiÄŸi için 31 Mart Olayı’nda çocuklarıyla birlikte Mısır’a gitti. Ayaklanmanın bastırılmasından sonra yurda döndü. 1909′dan sonra öğretmenlik, müfettiÅŸlik yaptı. Kadınların toplumsal yaÅŸama katılması ve eÄŸitilmesi için çalışan Teâli-i Nisvan Cemiyeti’ni kurdu. 1912′de kurulan Türk Ocağı’na katıldı. 1919′da Wilson Prensipleri Cemiyeti’nin kurucuları arasında yer aldı. Aynı yıl Ä°zmir’in Yunan ordusu tarafından iÅŸgal edilmesini protesto için Sultanahmet Meydanı’nda düzenlenen mitingde yaptığı etkili konuÅŸma büyük yankı uyandırdı. Hakkında soruÅŸturma açılınca, 1917′de evlendiÄŸi ikinci eÅŸi Adnan Adıvar birlikte Anadolu’ya geçerek KurtuluÅŸ Savaşı’na katıldı. ÇeÅŸitli cepheleri dolaÅŸtı, Mehmetçiklere moral ve destek verdi. Kendisine önce onbaşı, sonra da üstçavuÅŸ rütbesi verildi.

SavaÅŸ sürerken Atatürk ile siyasi görüş ayrılığına düştü. 1917′de Adnan Adıvar ile birlikte yurtdışına çıktı. Fransa ve Ä°ngiltere’de yaÅŸadı. Amerika’da Columbia Ãœniversitesi, Hindistan’da Delhi Ä°slam Ãœniversitesi’nde konuk öğretim üyesi olarak dersler verdi. 1939′da Türkiye’ye döndü. Ä°stanbul Ãœniversitesi Edebiyat Fakültesi Ä°ngiliz Filolojisi Kürsüsü BaÅŸkanı oldu. 1950′de milletvekili seçildi. 4 yıl sonra tekrar üniversiteye döndü. Ölümüne kadar kürsü baÅŸkanlığı görevini sürdürdü. 1910′da yayınlanan ilk romanı “Seviye Talip” ile 1911′de yayınlanan ilk öykü kitabı “Harap Mabetler” edebiyat çevrelerinde ilgiyle karşılandı. Romanlarının kadınları, Batılı bir anlayışla idealize edilmiÅŸ, güçlü ve kültürlü kadınlardı. Kahramanlarının kiÅŸiliklerine, ruh yapılarına ve davranışlarına önem vererek bu özelliÄŸiyle Türk romanında yeni bir adım attı. KurtuluÅŸ Savaşı döneminde ulusçu, milli duyguları öne çıkaran roman ve öyküler kaleme aldı. “Yeni Turan”, “”AteÅŸten Gömlek” ve “Vurun Kahpeye” bu dönemin eserleridir. En tanınmış romanı “Sinekli Bakkal” yazarlığında olgunluk dönemini gösterir. Bu romanda Sinekli Bakkal mahallesinde yaÅŸayan insanlar, aydınlar ve saray çevresi gibi 2′nci Abdülhamit döneminin farklı toplum kesimleri canlandırılır. Bu romanın yazıldığı yıllarda Türkiye bağımsız ve Batı yanlısı bir ülke olmayı tercih etmiÅŸti. Bir yandan da Tanzimattan beri süren Batı-DoÄŸu çatışmasından kurtulamamıştı. Halide Edip, “Sinekli Bakkal”da DoÄŸu’nun deÄŸerlerini bulup çıkarmak, Batı’nın karşısına koymak amacındadır. Roman “roman yanıyla zayıf olmakla” eleÅŸtirildi. Halide Edip’in ingilizce yazılmış incelemeleri de var.
ESERLERÄ°

ROMAN:
Heyula (1908)
Raik’in Annesi (1909)
Seviye Talip (1910)
Handan (1912)
Yeni Turan (1912)
Son Eseri (1913)
Mev’ud Hüküm (1918)
Ateşten Gömlek (1923)
Vurun Kahpeye (1923)
Kalp Ağrısı (1924)
Zeyno’nun OÄŸlu (1928)
Sinekli Bakkal (1936)
Yolpalas Cinayeti (1937)
Tatarcık (1939)
Sonsuz Panayır (1946)
Döner Ayna (1954)
Akile Hanım Sokağı (1958)
Kerim Ustanın Oğlu (1958)
Sevda Sokağı Komedyası (1959)
Çaresaz (1961)
Hayat Parçaları (1963)

ÖYKÜ:
Ä°zmir’den Bursa’ya (Yakup Kadri, Falih Rıfkı ve Mehmet Asım Us ile birlikte, 1922)
Harap Mabetler (1911)
Dağa Çıkan Kurt (1922)

OYUN:
Kenan Çobanları (1916)
Maske ve Ruh (1945)

ANI:
Türkün Ateşle İmtihanı (1962)
Mor Salkımlı Ev (1963)